در هفتههای اخیر، چندین استان کشور با اعتصاب بخش بزرگی از رانندگان حملونقل جادهای مواجه بوده اند؛ موضوعی که بهسرعت به زنجیره تأمین کالا، امنیت اقتصادی و زندگی روزمره مردم سرایت کرده است. اعتصابهایی که ریشه در مشکلات دیرینه این صنف دارد—از سوخت تا افزایش شدید هزینههای نگهداری و کاهش ارزش کرایهها—امروز دیگر صرفاً یک مسئله صنفی نیست، بلکه نشانهای از عمق مشکلات ساختاری در حوزه بازرگانی، توزیع و مدیریت اقتصادی است.
بر اساس گزارش مرکز مطالعات راهبردی ، این اعتصابات که در ابتدا محدود بود، بهدلیل بیپاسخماندن مطالبات و همزمانی با دیگر نارضایتیهای اقتصادی، بهسرعت در حال گسترش است. اثرات آن را نیز بهروشنی میتوان در بازار مشاهده کرد: از کمبود برخی کالاهای اساسی گرفته تا اختلال در تأمین مواد اولیه تولید و افزایش قیمت خدمات لجستیکی.
پژوهشگران این مرکز هشدار میدهند که کشور اکنون با شرایطی پیچیده و شکننده روبهروست. از سویی، سیاستهای اقتصادی نادرست و نبود شفافیت در برخی نهادها، نارضایتیهای مشروعی را پدید آورده، و از سوی دیگر، بروز بحرانهایی مانند قطعیهای گسترده برق و آب، تورم بالا، و ضعف نظارت، فضای نارضایتی را تشدید کرده است.
با این حال، آنچه این وضعیت را مخاطرهآمیزتر میسازد، ورود رسانهها و جریانهای معاند خارجی به میدان بحران است. آنها تلاش میکنند با تحریک افکار عمومی، جهتدهی به اعتراضات و انتشار اخبار نادرست، شکاف میان مردم و حاکمیت را عمیقتر کنند. مرکز مطالعات تأکید میکند که سوءاستفاده دشمنان از اعتراضات داخلی، در صورت عدم هوشیاری، میتواند هزینههای سنگینی برای کشور در پی داشته باشد.
در چنین شرایطی، نهادهای تصمیمگیر و اجرایی باید در اولویت خود بازنگری جدی در مسیرهای اقتصادی و ارتباط با بدنههای صنفی را قرار دهند. جامعه حملونقل و بازرگانی، که ستون فقرات چرخه توزیع کالا در کشور است، نیازمند شنیدهشدن و مشارکت واقعی در تصمیمسازیها است. از سوی دیگر، انتظار میرود شهروندان و اصناف مختلف، با حفظ آرامش و پرهیز از رفتارهایی که زمینه سوءاستفاده ایجاد میکند، در مدیریت هوشمندانه این وضعیت نقش داشته باشند. هرگونه نشانه از اقدامات خرابکارانه، نفوذ افراد مشکوک یا تحریکات خارجی، باید بیدرنگ از طریق سازوکارهای رسمی گزارش شود.
در پایان باید با شفافیت گفت: اگر امروز تدابیر مؤثر، گفتوگو با بدنههای صنفی، و اصلاح سیاستهای اشتباه در دستور کار قرار نگیرد، این وضعیت میتواند به یکی از سنگینترین بحرانهای اقتصادی و اجتماعی تاریخ کشور تبدیل شود. جامعه بازرگانی، تولید، و حملونقل، همه نیاز به دیدهشدن و شنیدهشدن دارند—و زمان آن اکنون است، نه بعد از آنکه دیر شده باشد.
