قرص نکسیوم با مهار انتخابي پمپ k/h- ATPase در سلول هاي پاريتال معده، از ترشح اسيد جلوگيري ميكند.
فهرست مطالب
فارماکوکينتيك: فراهمي زيستي دارو 90 % مي باشد و غذا باعث كاهش جذب آن مي گردد. اس- امپرازول تا 97 % به پروتئين هاي پلاسما باند مي شود. از طريق سيستم آنزيمي سيتوكروم P450 در كبد به متابوليتهاي غير فعال تبديل ميگردد. دفع اين دارو عمدتا از راه ادرار ميباشد كه حدود 80 ٪ آن به صورت متابوليت غيرفعال و كمتر از 1% دارو بصورت دست نخورده دفع ميگردد، حدود 20 ٪ دارو نيز از راه مدفوع دفع ميشود. نيمه عمر دارو بین 1 تا 1.5 ساعت می باشد.
موارد مصرف:
ازوفاژيت اروزيو، ريفلاكس معده به مري علامت دار ، عفونت هليكوباكتر پيلوري (كاهش خطر عود زخم دوازدهه)، كاهش خطر زخم معده ناشي از مصرف ضدالتهابهاي غيراستروئيدي، سندروم زولينجر- اليسون
مقدار و نحوه مصرف:
۱. از وفاژيت اروزيو:
بزرگسالان: ۲۰ تا ۴۰ میلی گرم به مدت ۸- ۴ هفته، در صورت عدم بهبودی ممکن است دوره درمان، ۴ تا ۸ هفته دیگر هم ادامه پیدا کند. دوز نگهدارنده دارو ۲۰ میلی گرم می باشد.
كودكان 1 تا 11 سال با وزن كمتر از ۲۰كيلوگرم: ۱۰ ميليگرم به مدت ۸ هفته
كودكان با وزن حداقل ۲۰ كيلوگرم: ۱۰ تا ۲۰ ميلي گرم به مدت ۸ هفته
۲. ريفلاكس معده به مري علامت دار:
بزرگسالان: ۲۰ ميلي گرم تا ۴ هفته و در صورت عدم بهبودي ممكن است ۴ هفته ديگر هم ادامه يابد.
كودكان 1 تا 11 سال: ۱۰ ميلي گرم به مدت حداكثر ۸ هفته
نوجوانان ۱۲ تا ۱۷ سال: ۲۰ تا ۴۰ ميلي گرم به مدت حداكثر ۸ هفته
۳. عفونت هليكوباكتر پيلوري (كاهش خطر عود زخم دوازده):
بزرگسالان: ۴۰ ميلي گرم همراه 1 گرم آموكسي سيلين و ۵۰۰ ميلي گرم كلاريترومايسين هر ۱۲ ساعت به مدت ۱۰ روز
۴. كا هش ريسك زخم معده ناشي از مصرف NSAID ها
بزرگسالان: ۲۰ تا ۴۰ ميلي گرم به مدت حداكثر 6 ماه
۵. سندروم زولينجر- اليسون:
بزرگسالان: ۴۰ ميلي گرم دو بار در روز، دوز دارو بر اساس شرايط بيمار تنظيم مي شود و ممكن است تا ۲۴۰ ميلي گرم در روز هم افزايش يابد.
نكسيوس را بايد يك ساعت قبل از صبحانه ميل كرد.
در صورتي كه بيمار قادر به بلع كپسول نباشد، مي تواند محتويات كپسول را با آب سيب يا پرتقال يا در غذاي نرم مخلوط نموده و بلافاصله ميل كند. لازم به ذكر است كه گرانولهاي اين دارو به علت اينكه بايد در محيط روده باز شوند، داخل مايعات خوراكي، انحلال ناپذير بوده و به صورت ذرات معلق در مايعات باقي ميماند و بايد به همين صورت مصرف گردد.
موارد منع مصرف:
حساسيت به اس- امپرازول و ديگر تركيبات موجود در اين دسته دارويي مانند امپرازول و لانسوپرازول
حساسيت به ساير تركيبات تشكيل دهنده فرمولاسيون
موارد احتياط:
نارسايي كبدي
هايپومنيزميا
كارسينوما
پوكي استخوان: در افراد دچار پوكي استخوان، مصرف دارو به مدت بيش از يكسال توصيه نميگردد.
مصرف در دوران بارداری:
گروه B
مصرف در دوران شيردهی:
عليرغم عدم وجود مطالعات كافي در خصوص ترشح داروي اس امپرازول در شير انسان، با توجه به ترشح امپرازول در شير انسان احتمال ترشح اين دارو نيز وجود دارد، به همين دليل تجويز اين دارو در دوران شيردهي توصيه نميگردد.
تداخلات دارويی:
ديگوکسين: این دارو ممكن است باعث افزايش سطح سرمي ديگوكسين شود. اين تداخل از لحاظ باليني چشمگير نيست اما از آنجا كه ديگوكسين پنجره درماني باريكي دارد، غلظت ديگوكسين و پاسخ باليني بايد پايش شود.
کلوپيدوگرل: اس امپرازول ميتواند موجب كاهش غلظت سرمي متابوليتهاي فعال كلوپيدوگرل گردد.
وارفارين: ممكن است باعث افزايش سطح سرمي وارفارين و افزايش ريسك خونريزي گردد. به نظر مي رسد اين تداخل از لحاظ باليني چشم گير نيست اما توصيه مي شود كه INR و PT بيمار پايش گردد.
نمك های آهن: به دليل مهار ترشح اسيد معده، جذب فراورده هاي آهن خوراكي كاهش مي يابد.
متوتروکسات: مصرف همزمان اين دو دارو، موجب افزايش غلظت سرمي متوتركسات ميگردد.
مهار کنندگان پروتئاز (نلفی ناوير، آتازاناوير و…): مصرف اس امپرازول به همراه داروهاي اين دسته دارويي، موجب كاهش غلظت سرمي اين داروها ميگردد.
ضدقارچهای آزولی (ايتراکونازول، کتوکونازول و…): مصرف اس امپرازول به همراه داروهاي اين دسته دارويي، موجب كاهش غلظت سرمي اين داروها ميگردد.
مايكوفنولات: ممكن است كه غلظت پلاسمايي و اثرات فارماكولوژيك مايكوفنولات كاهش يابد.
عوارض جانبی:
با احتمال وقوع ۱۰ ٪ يا بيشتر
سيستم عصبی مرکزی: سردرد
با احتمال وقوع ۱ ٪ تا ۱۰ ٪
قلبی-عروقی: افزايش فشار خون، درد قفسه سينه
گوارشی: نفخ، درد شكمي، اسهال، تهوع، يبوست، سوءهاضمه
سيستم عصبی مرکزی: احساس گيجي، اضطراب، بيخوابي
با احتمال وقوع كمتر از ۱ درصد
بي اشتهايي، كانديديازيس، نارسايي كبدي
طريقه نگهداری:
در دماي كمتر از ۳۰ درجه سانتيگراد، دور از نور و رطوبت نگه داري شود.
دور از دسترس كودكان قرار گيرد.
